Νυχτωθήκαμε στου Καρτερού το πέρασμα..

«Το πρωί αλλιώς μας τα είχε πει ο καιρός, τώρα δεν πάμε καλά..»  «Προχώρα και βλέπουμε..»  «Αυτό κάνω αλλά δεν βλέπω τη συνέχεια του μονοπατιού.  Τουλάχιστον να σηκώνονταν για λίγο αυτή η ομίχλη να δούμε και που ήμαστε..» Κοιτάζοντας πίσω μου, θυμάμαι ότι είχαμε φύγει απ το χ. Βρυσοχώρι (1), πιάσαμε τον χωματόδρομο που οδηγεί… Συνεχίστε να διαβάζετε το Νυχτωθήκαμε στου Καρτερού το πέρασμα...

Σκαρφάλωμα μετά από καιρό..

«Άντε να πάμε να κάνουμε κάνα σκαρφάλωμα.  Όλο σε  βουνά τρέχουμε, έχουμε γυρίσει όλα τα ορεινά της χώρας», έλεγε και ξανάλεγε ο Γιώργος και είχε δίκιο.  Πάνε χρόνια που είχε αφήσει και αυτός το σκαρφάλωμα – είχε βγάλει κάνα – δυο φορές και τον ώμο του- αλλά το μικρόβιο υπήρχε μέσα του, τον έτρωγε.  «Το… Συνεχίστε να διαβάζετε το Σκαρφάλωμα μετά από καιρό...

«Ανώνυμη» Βαρδουσίων ύψ. 2.413 μ., χειμερινή

Όταν άνοιξα τα μάτια μου και τόλμησα να βγάλω το κεφάλι έξω απ’ τ’ αντίσκηνο, δεν πίστευα στα μάτια μου.  Ότι θα μπορούσα να ονειρευτώ το είχα μπροστά μου και ακόμη περισσότερο.  Μπορεί οι μετεωρολογικές προβλέψεις να έδιναν άσχημο καιρό, αλλά τα Βαρδούσια (1) είχαν τον δικό τους. Το πρωινό φως έλουζε τις κάτασπρες κορφές… Συνεχίστε να διαβάζετε το «Ανώνυμη» Βαρδουσίων ύψ. 2.413 μ., χειμερινή.

Η ορεινή στάνη (μέσα και έξω απ΄ αυτή)

Κόντευε δειλινό και ήμασταν στον δρόμο για τα ψηλώματα.  Η πορεία μας στο χιόνι εξαρτιόταν απ’ αυτό το ίδιο το χιόνι,  που καθόριζε πότε θα βγούμε στο διάσελο και μέχρι τότε δεν είχαμε παρά να βαδίζουμε μέσα σ’ αυτό. Ο καιρός κρατούσε και δεν είχαμε ιδιαίτερα προβλήματα.   Καθώς όμως μια χειμερινή εξόρμηση απαιτεί ιδιαίτερα… Συνεχίστε να διαβάζετε το Η ορεινή στάνη (μέσα και έξω απ΄ αυτή).

Σπονδή για βροχή

Ἐνα πρωινό, πριν καιρό,  κατέβαινα από τις ανατολικές πλαγιές του Παρνασσού (1).  Είχα τελειώσει με μια διαδρομή μου στο βουνό και είχα πάρει το δρόμο της επιστροφής.  Κόντευε να τελειώσει ο μήνας Οκτώβρης και ο καιρός δεν έλεγε να αλλάξει.  Όλα είχαν στεγνώσει, το έδαφος πολύ σκληρό, οι γεωργοί τραβούσαν τα μαλλιά τους περιμένοντας τη… Συνεχίστε να διαβάζετε το Σπονδή για βροχή.

Νωρίς την Άνοιξη μέσα από μια λιακάδα…

Απ’ τα ψηλά κινήσαμε για τα χαμηλά.  Μία πορεία αντίστροφης μέτρησης κι ένα ξεδίπλωμα ψυχικού πετάγματος, όπως συμβαίνει συνήθως όταν έχεις πετύχει τους στόχους σου – ένας απ’ αυτούς και η κορυφή στο βουνό Πιέρια (1).    Τούτη τη φορά υπήρχε χρόνος και ο χώρος τα είχε όλα.  Η ψηλή κορυφή ήταν πίσω μας, η… Συνεχίστε να διαβάζετε το Νωρίς την Άνοιξη μέσα από μια λιακάδα….

Παπίκιον Όρος (Καρτάλ)

Στο έμπα της πόλης της Κομοτηνής, εύκολα βρέθηκε ο περιπτεράς, που μας υπέδειξε τον δρόμο για την αστυνομική διεύθυνση της πόλης.  Πήραμε  γρήγορα την σχετική άδεια, (δηλώνοντας την παρουσία μας και την ιδιότητά μας) ώστε να μπορούμε να κινηθούμε προς τα ορεινά των συνόρων μας και όσο πιο γρήγορα μπορούσαμε κατευθυνθήκαμε κατά τη μεριά του… Συνεχίστε να διαβάζετε το Παπίκιον Όρος (Καρτάλ).