Στην χειμωνιάτικη ανάβαση στον Προφήτη Ηλία του Ταϋγέτου, υπάρχει και η επιστροφή..

                                                                                                             … Continue reading Στην χειμωνιάτικη ανάβαση στον Προφήτη Ηλία του Ταϋγέτου, υπάρχει και η επιστροφή..

Ο χρόνος σταμάτησε, το σήμαντρο της Μονής χτυπά και ξαναχτυπά και ο Λούσιος ποταμός επιμένει..

Εκεί που τέλειωνε ο  αυτοκινητόδρομος ήταν  το τέρμα και η αρχή της διαδρομής μας.  Από ώρα θέλαμε να εγκαταλείψουμε το μεταφορικό μέσο και να χυθούμε στη ρεματιά που ανοιγόταν στα πόδια μας αλλά δεν ξέραμε από πού ήταν καλύτερα.  Σύντομα καταλάβαμε ότι δεν υπήρχε καλύτερα, αφού ό,τι και να επιλέγαμε άξιζε. Αποβάλαμε το άγχος και… Continue reading Ο χρόνος σταμάτησε, το σήμαντρο της Μονής χτυπά και ξαναχτυπά και ο Λούσιος ποταμός επιμένει..

Τα τελευταία μέτρα για την κορυφή, αλλά…

Ένα κλικ ακούστηκε, και έκλεισε στη μέση μου η ζώνη του σακιδίου.  Ήταν ο τελευταίος στη σειρά θόρυβος, που μ’ έκανε να πιστεύω πως ήμουν μόνος μου εκεί ψηλά. «Είμαι ακόμα ζωντανός για να ακούω ήχους, αφού κατάφερα να σχηματίσω τις λέξεις μέσα στο μυαλό του κεφαλιού μου» σκέφθηκα.  Αυτόν τον θόρυβο τον είχα προξενήσει… Continue reading Τα τελευταία μέτρα για την κορυφή, αλλά…

Μάζωξη στη Βαράσοβα, γκολό στο τραπέζι

Από την Πάτρα, κοιτάζοντας βόρεια, η ματιά σου θα προσκρούσει πάνω του. Από το στενό του Κορινθιακού και ακολουθώντας τη δημοσιά Αντίρριο – Μεσολόγγι, πριν τη γέφυρα του Εύηνου ποταμού, στα αριστερά: ένδειξη Κρυονέρι (1).. Βαράσοβα (Βουνό, ή Μικρό Άγιο Όρος, ή Ιερό βουνό) ύψ. 914 μ., χαρακτηριστικός όγκος και αναρριχητικό πεδίο κοντά στο χωριό… Continue reading Μάζωξη στη Βαράσοβα, γκολό στο τραπέζι

Απ τα Πανωχώρια της Μουργκάνας στο γεφύρι της Γκρίκας..

Συνεχίζαμε για μέρες την περιπλάνησή μας σε τόπους και κόσμους απόμακρους και ξεχασμένους.  Έχοντας ανέβει κάμποσα βουνά των συνόρων μας, είχαμε φτάσει στην άκρη της Ελλάδας, δίπλα στην Αλβανία.  Ένα απ’ αυτά, τα όρη Τσαμαντά  ή  Μουργκάνα (1) στο νομό Θεσπρωτίας (2). Ψηλά, η κορυφογραμμή της Μουργκάνας, με την ψηλότερη κορφή  της, ύψ. 1.806 μ.… Continue reading Απ τα Πανωχώρια της Μουργκάνας στο γεφύρι της Γκρίκας..

Στα Πινιανά ή Πιγγανιά ή Επινιανά ή Επαινιανά. Ουφ επιτέλους κατηφορίζοντας για το χωριό.. Παινιανά!

Για ώρες διασχίζαμε το μονοπάτι στο δάσος, έχοντας αφήσει πίσω μας τις κορφές της Φτέρης Αγράφων (1)  με προορισμό το χωριό Πινιανά. (2) Το μονοπάτι ήταν καλογραμμένο και πατημένο αφού στην περιοχή δεν είχαν φτάσει ακόμη δρόμοι.  Έτσι η κίνηση των λιγοστών ανθρώπων της περιοχής γινόταν ακόμη μέσα από τα παμπάλαια αυτά μονοπάτια.  Στην καρδιά… Continue reading Στα Πινιανά ή Πιγγανιά ή Επινιανά ή Επαινιανά. Ουφ επιτέλους κατηφορίζοντας για το χωριό.. Παινιανά!

Το μαγαζάκι του ορεινού χωριού

Κάθε πράγμα χρωματίζεται ανάλογα με τον χρόνο που γίνεται, με τη διάθεση, τις συνθήκες που επικρατούν και από πολλά άλλα σημαντικά ή όχι. Στον δρόμο για το βουνό, το τελευταίο χωριό που συναντώ καθώς ανηφορίζω για τα ψηλώματα, οι άνθρωποι, τα σπίτια, η πλατεία με το μαγαζάκι (1) καταμεσής, λίγο με απασχολούν μπρος στις παγωμένες… Continue reading Το μαγαζάκι του ορεινού χωριού