Μια μοναχική χειμερινή ανάβαση

Ήμουν ήρεμος.  Δεν είχα να πιέσω τον εαυτό μου να πραγματώσει τίποτα.  Ήταν μια εξόρμηση χαράς και επαφής με τα ψηλώματα και τίποτα περισσότερο, καθώς είχαμε πετύχει τον πρώτο μας στόχο, με τόσο χιόνι, που είχε το βουνό που ήταν να βγούμε ψηλά στα Μουσουνιτσιώτικα λιβάδια των Βαρδουσίων (1). Ήμουν μέλος μιας συντροφιάς που ζητούσε… Συνεχίστε να διαβάζετε το Μια μοναχική χειμερινή ανάβαση.

Γλυκοχάραμα στο δάσος, ακολουθώντας το παλιό μονοπάτι..

Μόλις είχε φέξει. Όλα γύρω ήταν μουσκεμένα και βυθισμένα στη νάρκη της νύχτας.  Ο χειμώνας χτυπούσε την πόρτα και το  πρώτο σπιτικό που θα μπορούσε να βρει στο πέρασμά του, ερχόμενος απ’ τον βορρά, ήταν αυτό του συγκροτήματος του Γράμμου (1), όριο και πύλη στην είσοδο της χώρας μας. Από βραδύς είχαμε κοιμηθεί κοντά στο… Συνεχίστε να διαβάζετε το Γλυκοχάραμα στο δάσος, ακολουθώντας το παλιό μονοπάτι...