Διάσχιση Χελιδόνας Ευρυτανίας: χ. Μικρό Χωριό – Βαθύ διάσελο – χ. Χελιδόνα

αφιερωμένο στον Mike

Δεν το είχαμε στο πρόγραμμα, αλλά μας βγήκε και σαν τέτοιο άξιζε να προσπαθήσουμε.  Ο τόπος ήταν το κάτι άλλο.  Δεν μας πίεζε ο χρόνος αφού είχαμε «πατήσει» την κορφή της Χελιδόνας (1),  που είχε βγει «εύκολα» ως βόλτα πρωινή.  Να κάναμε το δρόμο για πίσω πάλι απ τα ίδια, δεν μας ικανοποιούσε.  Είπαμε να αλλάξουμε, να επιχειρήσουμε τη διάσχιση του βουνού, να πάμε σε κάτι πιο άγνωστο και αβέβαιο..  Εάν διαλέγαμε να γυρίσουμε απ τον δρόμο που είχαμε ανέβει στην κορφή της, σίγουρα θα καταλήγαμε στη σιγουριά κάποιου μαγαζιού στον οικισμό του Μικρού Χωριού (2), – όχι ότι θάταν άσχημα – αλλά δεν θάχαμε να λέμε κάτι το πολύ ιδιαίτερο.

Η διαδρομή μπροστά μας, μας προκαλούσε και μας προσκαλούσε.  Απ την κορυφή σαν άφηνες τη ματιά σου να πετάξει, καταλάβαινες ότι το βουνό κατηφόριζε ανάμεσα σε ρεματιές, χαράδρες και ποτάμια, κάνοντας την απόσταση απ τον πολιτισμό να κρατάει, να κρατάει…  Δρόμοι και ξέφωτα άφαντα και μόνο πλαγιές απότομες και άλλες δασωμένες συντρόφευαν τη ματιά, καθώς προσπαθούσαμε να διαγράψουμε τη νοητή πορεία της κατάβασης.

1
Στη κορφή της Χελιδόνας, ύψ. 1.974 μ.

Ανακαλύψαμε τμήματα από μονοπάτια παλιά και μικροδιάσελα, που έπρεπε να προσεγγίσουμε και μετά η ματιά προσέκρουσε στο αδιέξοδο του Βαθύ Διάσελου.

Σίγουρα άξιζε να προσπαθήσουμε αφού η μαγεία του πρωτόγνωρου μας καλούσε και η καλή μέρα μας έσπρωχνε..

2
Αγναντεύοντας από ψηλά

Αφήσαμε την ψηλή κορφή της Χελιδόνας, ύψ. 1.997 μ. χαιρετήσαμε το μονοπάτι που μας είχε φέρει έως εδώ και γυρίσαμε τα πόδια μας δυτικά.  Ξεκινήσαμε με τραβέρσα στην απότομη πλαγιά ακολουθώντας κάτι σαν υποψία γιδόστρατου και δεν άργησαν να εμφανιστούν οι αστείες σκηνές, αφού τα χρειαστήκαμε για τα καλά.  Χαμηλότερα κάτι γίδια μας κοιτούσαν παράξενα όση ώρα παλεύαμε να διανύσουμε το περισσότερο απ το απότομο κομμάτι.  Μέχρι και από απομεινάρια τσαγιού πιαστήκαμε για να κάνουμε βήματα και όταν η κλίση έγινε πιο ομαλή, βάλαμε το μυαλό να δουλέψει.  Ήταν πολύ απλό, είχαμε κάνει τα εύκολα δύσκολα, αφού το κανονικό μονοπάτι έσμιγε πάλι στο ίδιο σημείο, που είχαμε βγει και εμείς.

Ακολούθησε κατηφόρα μεγάλης κλίσης που έπεφτε στο διάσελο, για να σηκωθεί αμέσως μετά για την κορφή της Τέμπλας.  Στο διάσελο φτάσαμε και αποκαταστήσαμε το σωστό της πορείας μας, αφού συνδεθήκαμε με το παλιό μονοπάτι, που ένωνε τα χωριά της Χελιδόνας, δηλαδή το Μικρό Χωριό με αυτό της Χελιδόνας.  Πρόκειται για υψηλό πέρασμα κατά θερινούς μήνες.  Το διάσελο φάνταζε στα μάτια μας όαση και ήταν πρώτης τάξεως ευκαιρία για ανάσα μετά από την ανορθόδοξη επιλογή μας στην πορεία.

3
Στη σάρα, τοποθεσία Βαθύ διάσελο

Ο φίλος μας Mike  απ τη Σκωτία, που ήταν στη συντροφιά μας, το διασκέδαζε βρίσκοντάς το exciting, αφού δεν το κατάλαβε ότι λογικά μπορούσαμε να κινηθούμε ευκολότερα χωρίς να μπούμε σ αυτό που επιλέξαμε τελικά και που τα κάναμε.. πάνω μας και μυρίζει ακόμη!….

4
..μετά τη σάρα

Βγήκαμε στο διάσελο και καθώς απ αυτό άρχιζε η ρεματιά της Μεγάλης Λαγκάδας, προχωρήσαμε και κοιτάξαμε απ το «φρύδι» της.  Εδώ τα πράγματα γινόντουσαν δυσκολότερα και ήταν.  Είχαν «καθίσει» οι πλαγιές μετά από κόψιμο του βουνού, απ τα υπόγεια νερά και η Μεγάλη Λαγκάδα ξεκινούσε.. δέκα μέτρα χαμηλότερα!.  Όλα τα γύρω τοιχώματα έπεφταν απότομα και μόνον στο μέσον, εκεί που περνούσε το παλιό μονοπάτι παλαιότερα, το «κενό» ήταν καμιά 10αριά μέτρα.  Έγινε μια σύσκεψη και ανταλλαγή απόψεων Ελληνοσκωτσέζικης συνεργασίας, όπου ακούστηκαν απόψεις της τάξεως «πήδημα εναέριο με το σακίδιο καβάλα και σκάσιμο στο πάτο της λαγκάδας», το οποίο θεωρήθηκε τολμηρό, «άνοιγμα σκαλοπατιών εκτεθειμένων με τα νύχια που θα λειτουργήσουν για άγκιστρα», αλλά δεν είχαμε συμπτωματικά νύχια, συνδυασμός «πατημάτων και πιασίματος από μια ρίζα στα μισά της διαδρομής σε στυλ Ταρζάν», ποιος θα δοκίμαζε πρώτος; Και τέλος το στυλ «ασανσέρ» (το κωλο-γλίστρημα σε απλή γλώσσα).  Τελικά έγιναν διάφορα αυτοσχέδια επινοήματα και βρεθήκαμε όλοι στον πάτο της Μεγάλης Λαγκάδας, εκεί που γυάλιζε κάτι σαν νερό από μακριά.  Όμως νερό δεν υπήρχε και ήταν μόνο η υγρασία, που αφήνει το νερό όταν έχει φύγει!.  Στον πάτο της ρεματιάς η κίνηση ήταν το κάτι άλλο τώρα πια….

5
Οι ψηλές κορφές γύρω μας

Πέτρες μεγάλες και μικρές, κροκάλες, κορμοί δένδρων, νεροσυρμοί και φαγώματα, που έκαναν διαρκώς χωματο-σάρες με πέτρες και βράχια πουι ανάγκαζαν την πορεία μας να κινείται με τραβέρσες και δώστου πάνω – κάτω.  Παλεύαμε – παλεύαμε και δεν τελειώναμε.

6
Οι ψηλές κορφές γύρω μας ΙΙ

Κάθε τι όμως που είναι δύσκολο έχει μέσα του και κάτι ευχάριστο.  Φάνηκε το μονοπάτι που πατιόταν και σαν το πατήσαμε, μας φάνηκε λεωφόρος.  Ρίξαμε μια ματιά πίσω μας προς τις κορυφές και με τον ήλιο καπέλο, βιάσαμε τα πόδια μας.  Τα γίδια έκαναν στην άκρη της σάρας στο πέρασμά μας και γρήγορα βγήκαμε σε καθαρό, στέρεο έδαφος με έλατα.  Η διαδρομή άρχισε να φανερώνει τους θησαυρούς της.  Πεζούλια, στάνες, ποτίστρες, αλώνια.  Ένας ξεχασμένος κόσμος μέσα στην καρδιά των βουνών.  Πέτρινα σημάδια ανθρώπινης προσπάθειας, ένας τόπος που εδώ ψηλά και χωμένα, γέννησε και έθρεψε κόσμο και κόσμο..  Τα πέτρινα κονάκια μισο-πεσμένα, οι ξερολιθιές, που αντιστέκονταν στον χρόνο, μαρτυρούσαν τον κόπο, τον ιδρώτα των ανθρώπων να στεριώσουν και να μπορέσουν να κάνουν τούτο τον τόπο να καρπίσει.  Ποιον τόπο..

7
Οι ψηλές κορφές γύρω μας ΙΙΙ

Σταματάς στα αλώνια, τα μοναδικής ομορφιάς έργα τέχνης, θαυμάζεις την πλακόστρωση και την θέση πούναι στημένα.  Μέσα από τόσα χρόνια σου μιλούν με τη σιωπή τους και οι «φωνές» τους γεμίζουν τον αέρα, με τον καρπό να κατακάθεται στο πλακόστρωτο.  Το παλιό μονοπάτι γίνεται «δρόμος» καλοπατημένος και κατηφορίζει στρωτά.  Στις ρεματιές το νερό ξετρυπώνεται και εκεί που δεν θέλει να φανερωθεί, εκεί η ανθρώπινη επινόηση φτιάχνοντας περίτεχνη υποδοχή, τελικά το ξετρυπώνει, το δελεάζει και αυτό δίνεται όσο πρέπει.  Κορμοί σκαλισμένοι και ξύλινα στόμια ζωντανεύουν σε δροσερές βρυσούλες προς μεγάλη ευχαρίστηση των πεζοπόρων.  Είναι το δέσιμο του ανθρώπου με τη φύση που έχοντας ταυτισθεί ο ένας με τον άλλο βρίσκουν μέσα στη σκληρότητα του τόπου να γεννήσουν μια ομορφιά, που την χειροκροτούν και οι δύο.  Είναι η ανταμοιβή σ αυτόν τον απαιτούμενο βαθμό ταύτισης.  Τα κονάκια μαρτυρούσαν την ανθρώπινη παρουσία και το χωριό δεν θ αργούσε να φανερωθεί.  Με τέτοια βλάστηση ήταν αδύνατο να διακρίνεις πιο πέρα απ το μονοπάτι.  Στη συνέχεια θα σ’ ακούσουν οι ξωμάχοι βοσκοί που θα σε φωνάξουν και σαν ζυγώσεις θα σου μιλήσουν.  Θα ανασάνεις στην κουβέντα τους, θα μάθεις τα πρώτα πράγματα για τον τόπο και έτσι θα μπεις στο χωριό που ακολουθεί, διαβασμένος.

8
Το χ. Χελιδόνα (Λάστοβο) από ψηλά

Περάσαμε το δάσος με τα πουρνάρια που ήταν δένδρα και σαν σιμώσαμε στα πρώτα σπίτια η μαγεία του τόπου απλώθηκε και μας αιχμαλώτισε.  Το οικιστικό σύνολο, το χ. Χελιδόνα (3) μας είχε αφοπλίσει με την ομορφιά του και εμείς παραδοθήκαμε στα χέρια του.  Πώς να αντισταθείς στην τόση ομορφιά ενός απομονωμένου τόπου;  Πώς να μην θαυμάσεις αυτά τα πέτρινα έργα τέχνης;  Πώς να αποκρούσεις αυτή την ατμόσφαιρα που αναδύεται από σπίτια και σοκάκια, απ τον καπνό του τζακιού, τη μυρωδιά ενός υπαίθριου φούρνου, απ τα ζωντανά που σκούζουν στη θέα ενός γερανιού, που έχει θεριεύσει με τη κοπριά, απ τη μυρωδιά των στάβλων, με τα άλογα δεμένα στον πάσαλο να σταματούν να μασουλάνε το σανό για να σε χαιρετίσουν.  Οι γλυμμένες πέτρες απ τα χρόνια στα σοκάκια, τα νερά να τρέχουν στις ειδικά κατασκευασμένες αυλακιές, οι μπαχτσέδες με τις όρθιες καλαμιές που κρατούν τα φασολάκια, οι ξεραμένες καλαμιές απ τα καλαμπόκια..  Όλα δίπλα στο καταπράσινο πεζούλι με το τριφύλλι και οι μαντζουράνες θεόρατες σε ντενεκεδένιες γλάστρες να απολαμβάνουν τον ήλιο.  Οι φωνές των ανθρώπων που ανοίγοντας τις πόρτες τους, δεν μιλούν, τραγουδούν.  Σε χαιρετούν και σε προσκαλούν να σε δροσίσουν με ένα νεράκι και αμέσως το κάλεσμα για «ένα καφεδάκι, για το καλό».

9
Στο χ. Χελιδόνα

Μιλάς τη γλώσσα τους, – sorry Mike -, είσαι ένας δικός τους και γίνεσαι ακόμη πιο δικός τους σαν μπορείς να τους καταλάβεις.  Σταματάς στο μαγαζάκι του χωριού και μαζί σου σταματούν οι διερχόμενοι χωριανοί για να σου μιλήσουν.  Μια κουβέντα φιλική, μια ανάσα δροσιάς, ένας αναστεναγμός για το χθες – που εδώ δεν είναι μακρινό – ένα χαμόγελο για το αύριο.  Θα σε κεράσουν ότι διαθέτουν, «ένα τσιπουράκι» και θα είναι ειπωμένη η παραγγελία προς τον μαγαζάτορα απ όλα τα στόματα των παρευρισκομένων χωριανών.  Δεν μετράνε τον πλούτο με την τσέπη, αλλά με τη καρδιά και αυτή ξέρει να δίνει άλλης τάξεως πλούτη.  Είναι η κίνηση, το αυθόρμητο, το πηγαίο, η ευχή, η κουβέντα, το πλησίασμα, είναι η χαρά και η μεγαλοσύνη των ανθρώπων.  Χαρά για τους ανθρώπους του τόπου είναι η χαρά των άλλων..

10
Ο ποταμός Τρικεριώτης

Ο Mike «ακούει» αλλά τα βιώνει όλα με τη καρδιά.  Οι διαφορετικές γλώσσες και οι χωρικές αποστάσεις πέφτουν.  Δεν χρειάζεσαι τις γνώσεις, ο ίδιος ο πολιτισμός νιώθει αμήχανος.  Που να βοηθήσει η τεχνολογική πρόοδος;  Και τι να προσφέρει.. όλα τάχουν οι ανθρώποι εδώ και ακόμη πιότερα τάχουν φτιάξει από μόνοι τους.

Το χωριό Χελιδόνα δεν έχει (1988) ηλεκτρικό ρεύμα και ο δρόμος που έχει ανοιχτεί παραποτάμια (Τρικεριώτης ποταμός) δεν φτάνει μέχρι το χωριό.   Οι άνθρωποι γελούν και χαίρονται  με απλά πράγματα και μαζί τους ξαναγυρίζουμε και εμείς πίσω στις χαμένες μας ρίζες, που χάσαμε στις μεγαλούπολης τα επικοινωνιακά.  Δεν είναι οι ψηλές κορφές που «πατήσαμε», ούτε οι δεκάδες (ακόμη) απάτητες που μπορούν να περιμένουν.  Εδώ συναντάς πραγματικούς «κατακτητές» που μετριούνται με του βουνού το μεγαλείο, γιατί ζουν και στεριώνουν σε τούτο το πεδίο, στην αγκαλιά του βουνού, στις ρεματιές, στα βοσκοτόπια, στις σκιερές χαράδρες.  Αυτόν τον άνθρωπο συναντάς στην αναζήτησή σου για τις ψηλές κορφές, κάθε φορά που θα σπρώχνεις τα όρια της συνήθειας και του βολέματος, κάθε φορά που θα ακούς τη φωνή τη δική σου, την εσωτερική φωνή που θα σε προσκαλεί διακριτικά.  Οι ευωδιές υπάρχουν και σίγουρα δεν κάνουν αισθητή την παρουσία τους εκεί που τα πράγματα κραυγάζουν ούτε εκεί που σπάνε μύτες.  Είναι τόσο λεπτά τα νήματα και τόσο διακριτικά τα καλέσματα που απαιτείται συνειδητή επιστράτευση.  Ο καλογραμμένος δρόμος μιας δημοσιάς οδηγεί σίγουρα κάπου, αλλά που;  Σίγουρα ο δρόμος για την απομονωμένη Χελιδόνα είναι εγγύηση και η ανταμοιβή μιας άλλου είδους προσέγγισης.

Ο δρόμος γέμισε σκόνη, έγινε μετά από λίγο κουραστικός, ξερός και άχρωμος, δίχως νάχουμε βρει τις απαντήσεις.  Η απουσία κανονικού δρόμου για το Χ. Χελιδόνα οριοθετεί τη δική σου συμμετοχή, σε θέλει ζωντανό, παρόντα και εκεί θα πρέπει να αναζητήσεις τις χαμένες σου ρίζες.  Έτσι, η κάθε Χελιδόνα, θα περιμένει τη δική σου άφιξη προσδοκώντας μια ολοκληρωτική μεταμόρφωση σαν γευτείς τον άλλο τρόπο ζωής, την άλλη διάσταση, το μέτρο των ανθρώπινων διαστάσεων και δυνατοτήτων..  Στο τέταρτο τσιπουράκι, απ το πίσω μέρος του μαγαζιού, ακούγεται η φωνή του μαγαζάτορα «στην υγειά σου Michali, καλωσόρισες στο χωριό μας»!

Τάκης Ντάσιος, Σεπτ. 1988

Παραπομπές

(1) Βουνό Χελιδόνα  Μεγάλος ορεινός όγκος στη νότια πλευρά του Νομού Ευρυτανίας, στα ΒΑ. του οικισμού Χελιδών ή Χελιδόνα (Λάστοβο).  Ο ποταμός Καρπενησιώτης στα ανατολικά το χωρίζει από το συγκρότημα της Καλιακούδας, ενώ στα Δ.-ΒΔ. οι απολήξεις του φθάνουν μέχρι την τεχνητή λίμνη Κρεμαστών.  Στα νότια και δυτικά ο ποταμός Τρικεριώτης τον χωρίζει από το ορεινό συγκρότημα του Παναιτωλικού.  Στα βόρεια χωρίζεται από το βουνό Κουμπί, με τον αυχένα, 1.360 μ.  Τα πετρώματά του είναι ασβεστόλιθοι.  Η ψηλότερη κορυφή Χελιδών ή Χελιδόνα, ύψους 1.974 μ.  Άλλες ψηλές κορφές: Αϊλιάδες ή Προφήτης Ηλίας 1.680 μ., Μοσχοπλάϊ 1.641 μ.,Πικροβούνι 1.637 μ., Τέμπλα 1.716 μ., Τρύπιο Βουνό 1.699 μ., Ψηλό 1.699 μ. Στα Ν.-ΝΔ. πλευρά της κορφής Τρύπιο Βουνό έχουν ανοιχθεί δυο αναρριχητικές διαδρομές (04-05-1985 και 13-06-1988).  Ανάβαση στη ψηλότερη κορυφή μπορεί να γίνει από τον παλιό οικισμό Μικρόν Χωρίον ή Μικρό Χωριό (Μικροχώρι), ύψ. 900 μ. σε 0400ω. περίπου.  ( Νέζη Νίκου 2010:228)

(2) Μικρό Χωριό (Μικροχώρι) υψ. 740 μ. στις πλαγιές της Χελιδόνας, ΝΔ. του Καρπενησίου Δήμου Ποταμιάς Νομού Ευρυτανίας.  Στα 1928 είχε 622 κατοίκους, 1940 > 607, 1951 > 299, 1961 > 336, 1971 > 16, 1981 > 76, 1991 > 54.  Γεγονότα: 1962, 9 Νοεμβρίου, κατολίσθηση του εδάφους εξαφάνισε τα μισά σπίτια του οικισμού και σκότωσε 13 κατοίκους.  Τότε κτίσθηκε το Νέο Μικρό Χωριό.  Το Παλαιό Μικρό χωριό απέχει 17 χιλ. από το Καρπενήσι και 2 χιλ. από το Νέο Μικρό Χωριό.

(3)  Το χωριό Χελιδόνα ή Χελιδών, υψ. 600 μ. μέχρι το 1928 Λάστοβο, ανήκει στο δήμο Ποταμιάς του νομού Ευρυτανίας.  Στα 1928 είχε 238 κατοίκους, 1940 > 265, 1951 > 182, 1961 > 131, 1971 > 101, 1981 > 113, 1991 > 93

Ενδεικτική βιβλιογραφία

  • Λουκόπουλου Δημητρίου1930: Στ΄ Άγραφα, ένα ταξίδι με εικόνες, κεντρική πώλησις Βιβλιοπωλείον Ιωαν, Ν. Σιδέρη, εν Αθήναις
  • Σφήκα Γιώργου1980: Tα βουνά της Ελλάδας, 1η έκδοση, σειρά Ελληνική φύση, Αθήνα
  • Αδαμακόπουλου Τρ, Χατζηρβασάνη Βασ., Ματσούκα Πην.1986: Τα βουνά της Ρούμελης, οδηγός πεδίου για τα ελληνικά βουνά, εκδ. Πιτσιλός
  • Τσίπηρα Κώστα1992: Στα Ελληνικά βουνά, οι 50 ωραιότερες πεζοπορικές και οικολογικές διαδρομές, εκδ. Νέα Σύνορα – Α.Α. Λιβάνη, Αθήνα
  • Κούτση Θανάση (Επιμ.)1999: Ταξίδια, ετήσιος οδηγός χειμερινές διακοπές, στην αγκαλιά των βουνών, αναζητώντας τη γαλήνη σε 10+1 ορεινά χωριά, άρθρο «Παλαιό Μικρό Χωριό, στα μονοπάτια της ιστορίας» των Βασσάλου Κική, Κουτσούκου Γιάννη, στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 19 Νοεμ. 1999
  • Αθανασιάδη Θοδωρή, Αλεξάκη Ζερμαίν (Κείμενα-φωτογραφίες)1999: «αφιερώματα: Σάμος, Χίος, Ευρυτανία, Άγραφα» στο Touring 40 ταξίδια σε βουνό και θάλασσα το ΄99, Auto Τρίτη 1999, εκδ. MOTOR PRESS HELLAS A.E.
  • Νέζη Νίκου2010: Τα Ελληνικά βουνά, γεωγραφική εγκυκλοπαίδεια, τόμος 2, Ηπειρωτική Ελλάδα (Πελοπόννησος, Στερεά Ελλάδα, Θεσσαλία, Ήπειρος, Μακεδονία, Θράκη), εκδ. Ε.Ο.Ο.Α. κληροδότημα Αθ. Λευκαδίτη
  • Σταματελάτου Μιχαήλ, Βαμβά Σταματελάτου Φωτεινή2012: Γεωγραφικό λεξικό της Ελλάδας, έκδ. Δ.Ο.Λ. ΤΑ ΝΕΑ
  • Περιοδικό Μικροχωρίτικα γράμματα, έκδοση της αδελφότητας Μικροχωριτών, «Η μεταμόρφωση του Σωτήρος»
  • Γαλάνη Λάμπρου (Επιμ.) «Από το Καρπενήσι στον Προυσό» των Καλογήρου Α. και Συκά Β. τεύχος 22, στο Περιηγήσεις με την  ΗΜΕΡΗΣΙΑ,
  • Γαλάνη Λάμπρου (Επιμ.) «Ανακαλύπτοντας την Ευρυτανία» των Τσαντούλα Αλέξανδρου-Πηνελόπη, ταξιδιωτικοί οδηγοί στην ΗΜΕΡΗΣΙΑ, ιδιοκτησία ΗΜΕΡΗΣΙΑ Α.Ε.Ε.
  • Περιηγητικός χάρτης2008: Ευρυτανία. Κλίμακας 1: 110.000. εκδ. EOT & N.Ε.Τ.Π. Νομού Ευρυτανίας

Advertisements

One thought on “Διάσχιση Χελιδόνας Ευρυτανίας: χ. Μικρό Χωριό – Βαθύ διάσελο – χ. Χελιδόνα

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s