Σκαρφάλωμα μετά από καιρό..

«Άντε να πάμε να κάνουμε κάνα σκαρφάλωμα.  Όλο σε  βουνά τρέχουμε, έχουμε γυρίσει όλα τα ορεινά της χώρας», έλεγε και ξανάλεγε ο Γιώργος και είχε δίκιο.  Πάνε χρόνια που είχε αφήσει και αυτός το σκαρφάλωμα – είχε βγάλει κάνα – δυο φορές και τον ώμο του- αλλά το μικρόβιο υπήρχε μέσα του, τον έτρωγε.  «Το… Συνεχίστε να διαβάζετε το Σκαρφάλωμα μετά από καιρό...

«Ανώνυμη» Βαρδουσίων ύψ. 2.413 μ., χειμερινή

Όταν άνοιξα τα μάτια μου και τόλμησα να βγάλω το κεφάλι έξω απ’ τ’ αντίσκηνο, δεν πίστευα στα μάτια μου.  Ότι θα μπορούσα να ονειρευτώ το είχα μπροστά μου και ακόμη περισσότερο.  Μπορεί οι μετεωρολογικές προβλέψεις να έδιναν άσχημο καιρό, αλλά τα Βαρδούσια (1) είχαν τον δικό τους. Το πρωινό φως έλουζε τις κάτασπρες κορφές… Συνεχίστε να διαβάζετε το «Ανώνυμη» Βαρδουσίων ύψ. 2.413 μ., χειμερινή.

Η ορεινή στάνη (μέσα και έξω απ΄ αυτή)

Κόντευε δειλινό και ήμασταν στον δρόμο για τα ψηλώματα.  Η πορεία μας στο χιόνι εξαρτιόταν απ’ αυτό το ίδιο το χιόνι,  που καθόριζε πότε θα βγούμε στο διάσελο και μέχρι τότε δεν είχαμε παρά να βαδίζουμε μέσα σ’ αυτό. Ο καιρός κρατούσε και δεν είχαμε ιδιαίτερα προβλήματα.   Καθώς όμως μια χειμερινή εξόρμηση απαιτεί ιδιαίτερα… Συνεχίστε να διαβάζετε το Η ορεινή στάνη (μέσα και έξω απ΄ αυτή).