Διάσελα, μονοπάτια και μεσοράχες της ενδοχώρας

A.Σύντομη ιστορική αναδρομή Στα παλιά χρόνια, στην κεντρική ορεινή Ελλάδα και όχι μόνον, οι άνθρωποι, για να φθάσουν στα κοντινά εμπορικά κέντρα, όπως ήταν το Καρπενήσι, το Μουζάκι, η Καρδίτσα, η Άρτα κ.α.,  πεζοπορούσαν φορτωμένοι με δέκα, είκοσι, τριάντα οκάδες στην πλάτη.   Σκοπός ήταν η προμήθεια υλικών, που τους ήταν απαραίτητα για να ζήσουν. … Συνεχίστε να διαβάζετε το Διάσελα, μονοπάτια και μεσοράχες της ενδοχώρας.

Νότια Χελμού, μια ιστορία για κλάματα..

Ο θόρυβος που έκανε η συρόμενη πόρτα του van, καθώς έκλεινε πίσω μου, με προσγείωσε στην πραγματικότητα.  Φορτωμένος με όλο μου τον χειμερινό εξοπλισμό, στην πρώτη κίνηση παραπάτησα απ το βάρος του!  Τούτη τη φορά βρισκόμασταν στον Χελμό (Αροάνια) (1).  Στο χώρο στάθμευσης των αυτοκινήτων στο χιονοδρομικό κέντρο του Χελμού (2), μόλις ακούστηκε η κουβέντα… Συνεχίστε να διαβάζετε το Νότια Χελμού, μια ιστορία για κλάματα...

Νύχτα με φεγγάρι στου Κόρακα τη.. μύτη!

«Κάνε γρήγορα, γιατί θα πάμε νυχτιάτικα στον Κόρακα!», είπε ο Γιωργάκης και απέφυγε να με κοιτάξει, συνεχίζοντας να δουλεύει. Προς στιγμή μου φάνηκε αστείο, από κείνα τα αστεία τα τρελά, που όμως έχουν μέσα τους κάποιες σπίθες, που γαργαλάνε τα λογικά.  Χαμογέλασα και βιάστηκα να απαντήσω.  «Ναι, μέσα, γιατί όχι», όπως συνηθίζω να μιλώ χωρίς… Συνεχίστε να διαβάζετε το Νύχτα με φεγγάρι στου Κόρακα τη.. μύτη!.

Γράμμος, των συνόρων γραμμή

Φθινόπωρο 1989.  Μια εποχή που τα βουνά των συνόρων μας, μετά από χρόνια σιωπής, ήταν προσιτά για αναβάσεις ξανά.  Κάπου στο Γράμμο (1)…. «Άντε προχώρα», ακούστηκε η φωνή του συνορειβάτη μου.  «Βαριά η καλογερική» απάντησα περισσότερο στον εαυτό μου παρά στη φωνή, που αιωρείτο στην απλωσιά του χώρου.  «Άντε να ψηλώσουμε, πιάσε την πλαγιά μπροστά… Συνεχίστε να διαβάζετε το Γράμμος, των συνόρων γραμμή.

Σούλι, άνθρωποι και βουνά

Σούλι!  Όποτε ακούγεται αυτή η λέξη, ο νους μου τρέχει σε σχολικές γιορτές,  με τις ηρωικές μορφές ανθρώπων να στολίζουν τους τοίχους, σε απαγγελίες στίχων όπως «στ’ άρματα, στ’ άρματα το Σούλι πέφτει…», για να κλείσει με την παράξενη – με γεμίζει δέος – πράξη των γυναικών, που χορεύοντας πήδηξαν στον γκρεμό του Ζαλόγγου.  Ονόματα… Συνεχίστε να διαβάζετε το Σούλι, άνθρωποι και βουνά.

Πρώτη αναρρίχηση σε τρεις πράξεις

α. Το όνειρο Βράχια εντυπωσιακά, σχήματα παράξενα, μνημεία ξέχωρα, λες και κάποιος ήθελε να φτιάξει κάτι και το κατάφερε. Τούτα τα βράχια, πέρα απ τη δική τους παρουσία, φιλοξενούν πάνω τους και κάτι ξεχωριστό.  Τα μοναστήρια των Μετεώρων. (1)   Ανθρώπινες αετοφωλιές, που μοιάζουν προέκταση και στολίδι  τούτων των βράχων.  Φύση και άνθρωπος έχουν μεγαλουργήσει… Συνεχίστε να διαβάζετε το Πρώτη αναρρίχηση σε τρεις πράξεις.

Ολύτσικας (Τόμαρος), σε τρεις πράξεις

α.To ψηλότερο βουνό της Ελλάδας ο … Ολύτσικας Είχαμε αφήσει τη δημοσιά και ακολουθούσαμε τον χωμάτινο δρόμο.  Βρισκόμασταν ανάμεσα στα όρη Σουλίου —  Θεσπρωτικά όρη, ανάμεσα στους νομούς Πρεβέζης και Ιωαννίνων και πηγαίναμε βόρεια να συναντήσουμε τον επόμενο ορεινό όγκο, τον Τόμαρο(1) , που είναι ολόκληρος στο νομό Ιωαννίνων.  Καθώς είχαμε από ώρα χάσει την… Συνεχίστε να διαβάζετε το Ολύτσικας (Τόμαρος), σε τρεις πράξεις.